Mijn persoonlijke verhaal
Een aantal jaar geleden draaide mijn leven eigenlijk constant om mijn buik. Chronische buikpijn, diarree en altijd bezig zijn met waar het dichtstbijzijnde toilet was. Het bepaalde mijn dagen veel meer dan ik wilde toegeven.
Het gekke is: achteraf gezien had ik al veel langer klachten. Maar het werd steeds erger. Zo erg dat ik op een gegeven moment zelfs regelmatig moest overgeven en mijn lichaam echt aangaf: tot hier en niet verder. Tegelijkertijd wist ik niet waar het vandaan kwam. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd en doorliep verschillende onderzoeken, ook omdat de ziekte van Crohn in mijn familie voorkomt.
Uiteindelijk kreeg ik de diagnose PDS. Eerlijk? In eerste instantie voelde dat voor mij als een soort “restlabel”. Alsof er niets gevonden was en dit dan maar de conclusie was. Tot ik bij een diëtist kwam en voor het eerst hoorde over FODMAP. Dat was voor mij echt een kantelpunt, luisteren naar je lichaam, zonder dat het je leven overneemt.
Ik leerde dat bepaalde suikers en vezels mijn buik triggerden. Samen met mijn diëtist ben ik het FODMAP-dieet gaan volgen: eerst tijdelijk veel weglaten en daarna stap voor stap weer opbouwen. Door goed te luisteren naar mijn lichaam en alles bij te houden, kreeg ik eindelijk inzicht in wat voor mij werkte, en wat niet.
Maar eerlijk is eerlijk: dit proces was niet alleen fysiek zwaar, maar ook mentaal. Ik raakte zó gefocust op voeding en controle, dat eten allesbehalve ontspannen voelde. Op een gegeven moment sloeg dat door en ontwikkelde ik een eetstoornis.
Gelukkig heb ik daar hulp bij gekregen. Stap voor stap vond ik het plezier in eten weer terug. Niet door te focussen op wat niet mocht, maar juist door te ontdekken wat wél kon. En dat veranderde alles. Mijn klachten verdwenen grotendeels, mijn lichaam kwam tot rust en ik voelde me weer vrijer.
En toen dacht ik: ik kan toch niet de enige zijn die hier doorheen gaat?
Zo ontstond @aantafelmetnikki. Een plek waar ik laat zien dat FODMAP-vriendelijk eten niet saai, ingewikkeld of beperkt hoeft te zijn. Juist niet. Je kunt nog steeds gevarieerd eten, genieten van koken, uiteten gaan en luisteren naar je lichaam — zonder dat het je leven overneemt.
Maak jouw eigen website met JouwWeb